Wellicht bent u, als lezer van deze sportblog, ooit wel eens naar een voetbalwedstrijd geweest. Een hamburger, pintjes en hopelijk een goede match met wat sfeer op de tribunes. Gooi dat gedachtegoed voor even overboord en dompel u onder in de magie van Borussia Dortmund, waar voetbal pas écht een feest is. Echte Liebe.

Door SVEN VAN LONDERSELE

Het is half één op zaterdagmiddag wanneer we (ikzelf en Ruben, een goede vriend) arriveren in Dortmund, de grootste stad van het Ruhrgebied. Drie uur voor de aftrap van de match tegen middenmoter Freiburg is het rond het stadion al over de koppen lopen. Veel supporters, vaak in aangepaste outfit, heffen het glas op de wedstrijd, op Borussia Dortmund, op het voetbal. Zoals Borussia zelf verkondigt: Spieltag ist Feiertag! En vieren, dat doen ze in Duitsland lang niet alleen. Ook supporters van tegenstander Freiburg mengen zich in het feestgedruis. Iets wat in België en veel andere landen ondenkbaar is, is in Duitsland de normaalste zaak ter wereld. Respect, passie en liefde voor het spelletje: voetbal zoals het hoort te zijn.

Ook in de fanshop vind je op beide verdiepingen heel veel supporters. Ze willen nog snel het shirt van sterren als Reus, Sancho of Haaland scoren of met een nieuw trainingspak of ander hebbedingetje naar huis. Kinderen kunnen zich ondertussen uitleven op de PlayStation of op het miniveldje in de winkel. Een ideale tijdsbesteding voor jong én oud dus! In de fanshop ontmoeten we Gerard, die zijn kleinzoon Thomas voor het eerst meeneemt naar een wedstrijd van Dortmund. “De eerste keer dat ik kwam kijken, speelde Borussia een Europese wedstrijd tegen Celtic of Liverpool, ik weet het niet meer precies. Dat was in 1966, intussen 54 jaar geleden. Ik woon in Keulen, maar ik ben in Dortmund geboren en heb hier gestudeerd. De liefde voor die Borussen verlies je nooit, en die wil ik nu doorgeven aan mijn kleinzoon.” Na ons gesprek haasten Gerard en Thomas zich naar het stadion, want opa wil de Gelbe Wand (de indrukwekkende staantribune van Dortmund, red.) ruim op voorhand laten zien. (lees verder onder de foto’s)

Voetbaltoerisme

Naast het legioen Duitsers vinden ook veel toeristen hun weg naar het Signal Iduna Park. Dat merken we meteen bij aankomst in ons hotel, dat op 500 meter van het stadion ligt. De inkomhal kleurt volledig geel-zwart door de aanwezige supporters. “Op wedstrijddagen zijn we altijd volgeboekt”, zegt receptioniste Julia. “Aangezien Dortmund niet echt een toeristische regio is, zijn de supporters onze grootste bron van inkomsten. We hebben dan ook geluk dat we zo dicht bij het stadion liggen.”

Een van de aanwezige toeristen is Oussama uit Nice (Zuid-Frankrijk), die meer dan twaalf uur en meer dan duizend kilometer in zijn auto doorbracht om zijn helden aan het werk te zien. “Waarom ik dat doe? Dortmund heeft simpelweg de beste spelers, het mooiste stadion en de beste sfeer. De club heeft iets wat je nergens anders vindt.  Aangezien ik Marokkaanse roots heb, is mijn favoriete speler natuurlijk Achraf Hakimi.” (lees verder onder de foto)

You’ll never walk alone

Er heerst een indrukwekkende sfeer rond het stadion, maar je wordt pas écht weggeblazen wanneer je de tribunes betreedt. Waar je ook zit, de 81.365 mensen, en vooral de gele muur, blazen je meteen omver met hun gezangen en onvoorwaardelijke steun. ‘You’ll never walk alone’, hét voetballied bij uitstek, klinkt mogelijk enkel indrukwekkender op Anfield in Liverpool. Wat de wedstrijd ook brengt, de fans blijven als één man achter het team staan, negentig minuten lang. En wanneer er een doelpunt valt, zoals zaterdag in de vijftiende minuut, ontploft het stadion. 81.365 mensen zingen en schreeuwen de naam van Jadon Sancho. Kippenvel.

Méér dan de wedstrijd

Dortmund won de weinig hoogstaande wedstrijd tegen Freiburg met 1-0, maar dat is eigenlijk slechts een voetnoot in de totaalervaring. Na de match gaat het feestgedruis gewoon verder en vloeit het bier rijkelijk. Voor de hongerige magen is er dan weer Strobel Schranken, een Dortmundse voetballekkernij. Het is een combinatie van frietjes en frikandel in een overheerlijke saus die enkel aan het stadion te verkrijgen is. Je valt bijna uit de toon als je het niet eet, zo populair is het gerecht. En net als voor de match zijn ook de supporters van Freiburg welkom op de festiviteiten in de schaduw van het Signal Iduna Park. Nergens verbindt voetbal mensen zoals in Duitsland. Prachtig. (lees verder onder de foto’s)

Het was al zondag toen de meeste supporters naar huis of richting hun hotel vertrokken. Het was voor sommigen een feestdag die ’s middags al begon en pas na middernacht eindigde. De match zelf nam uiteindelijk een kleine twee uur van die tijd in beslag. Voetbal is in Dortmund, en bij uitbreiding in heel Duitsland, méér dan alleen de negentig minuten op het veld. De club is bij velen een belangrijk onderdeel van hun leven. Dat noemen ze in Dortmund Echte Liebe.