Bedrijven en horeca-uitbaters kijken momenteel troosteloos toe hoe hun inkomens in rook opgaan. Maar ook beroepssporters zien deze dagen zwarte sneeuw. Belgisch profdarter Kim Huybrechts praat over de huidige toestand en zijn weg naar de top.

Door MATHIJS VANGELOVEN

Zaterdag 14 maart bereikte Huybrechts de halve finale op een vloertoernooi in Barnsley door onder meer de vloer aan te vegen met wereldkampioen Peter Wright. Toen hij na dat weekend thuiskwam, ging het land op slot en leek de hele wereld stil te staan. “Het coronavirus kwam bij mij op een slecht moment. Ik was juist goed in vorm aan het geraken.”

Met een dochter van vijf en een vrouw die nog mag werken, moet Kim zijn tijd verdelen. “Mijn dochter vraagt nog redelijk veel aandacht, maar tussendoor probeer ik wel verder te trainen. Dat moet ook, want we weten niet wanneer de wedstrijden terug gaan beginnen. Als ik nu te lang stilzit, geraak ik uit vorm.”

Goede kost of een slappe hap

De hele wereld, ook de wereld van het darts, leeft momenteel in grote onzekerheid. “Darters zijn zelfstandigen, dus voor ons is deze situatie dramatisch. Het prijzengeld dat we de komende maanden verliezen, is voor veel darters een groot probleem. Niels Zonneveld, iemand bij mij in het management, werkte parttime als boekhouder. Hij is terug fulltime begonnen om rond te komen. We krijgen wel steun van de PDC (de grootste dartbond, nvdr), maar die zal niet elke maand de rekeningen komen betalen.”

“Ik had een bepaald niveau en een bepaalde status opgebouwd en die was op twee jaar tijd volledig weg”

Ook op vlak van sponsorgeld heerst er nog veel twijfel. Minder wedstrijden betekent minder sponsorinkomsten. Ook de PDC zit nog met de handen in het haar. “De bond moet ieder jaar zijn inkomsten zien te genereren en zal wel een serieuze spaarpot hebben. Maar een massafestijn zoals de Premier League (zestien weken lang spelen de negen beste darters tegen elkaar in zalen over heel Europa, red.) gaan ze niet schrappen. Ze gaan niet zomaar een paar miljoen per avond laten vallen.”

Huybrechts is over het algemeen tevreden over zijn inkomen. “Darten verdient goed, wij kunnen er mee rondkomen”, zegt hij. Dat geldt wel pas vanaf je de top 32 binnenkomt. Dan kwalificeer je je rechtstreeks voor de tv-toernooien. Kleinere spelers hebben dus minder financiële middelen en lijken een vogel voor de kat voor matchfixing. Heeft Kim hier ervaring mee? “Ik ben nog niet benaderd, maar ik heb al van anderen gehoord dat ze zelfs voor de Home Tour een sms’je kregen om met opzet te verliezen. Dat is een toernooi dat momenteel aan de gang is, waarbij darters vanuit hun huiskamer tegen elkaar spelen. Er wordt natuurlijk op gegokt, en zoals in alle sporten zullen er wel spelers gevoelig aan zijn. Maar ik heb nog geen verhalen gehoord van mensen die zich daarin hebben laten vangen.”

Momenteel maken een heleboel darters een stevige financiële kater door, maar ook tijdens het seizoen is een inkomen geen certitude. “Voetballers krijgen een vast maandloon, of ze nu op de bank zitten of 35 goals maken. Bij ons hangt alles af van prijzengeld. Er kunnen maanden bij zitten waarin je enorm goed verdient, maar net zo goed waarin er helemaal niets binnenkomt.”

Noodlot

Kims prestaties vierden hoogtij sinds zijn overstap naar de PDC in 2012. “Ik speelde in 2015 en 2017 in de Premier League en haalde verschillende kwartfinales. Dan denk ik bijvoorbeeld terug aan de Grand Slam waarin ik tegen van Gerwen won in een fantastische wedstrijd.”

Enkele jaren geleden brak echter het noodlot toe. “Ik verloor allebei mijn ouders op redelijk korte tijd. De een heel plots, de ander na een lange lijdensweg. Ik heb daar een trauma aan overgehouden. Ik zat in een depressie, waardoor ik weinig zin had om iets te doen. Dat zag je ook aan mijn prestaties. Ik verloor van spelers waar ik normaal nooit van had mogen verliezen. Ik had een bepaald niveau en een bepaalde status opgebouwd, en die was op twee jaar tijd volledig weg.”

Ondanks de gezondheidsproblemen bleef hij gooien. “Je moet wel verder natuurlijk. Mijn vrouw en schoonouders hebben mij er door geduwd, en ik heb professionele hulp gezocht. Ik kon het heel moeilijk verwerken, maar mijn vrouw is mij blijven pushen om te gooien en gelukkig ben ik er doorgekomen. Terug volle bak er tegenaan”, stelt de Antwerpenaar strijdlustig.

Podiumstress

Twee darters en een uitzinnige meute die hen toejuicht. Voor de coronacrisis was het de wekelijkse realiteit voor Kim Huybrechts, al moest ook hij daaraan wennen. “De eerste keer dat je op een podium staat, is altijd indrukwekkend. Ik moest in mijn eerste Premier League tegen Gary Anderson spelen in Glasgow. Als je ergens niet tegen een lokale favoriet wilt spelen, is het daar. Ze zouden je nog van het podium sleuren. Na de wedstrijd was ik gewoon heel gelukkig dat ik van dat podium kon stappen, dat ik het overleefd had. Dat maakt zo veel indruk, ook al ben je een super geroutineerde speler.”

Tijdens zijn sfeerverslag van het darttoernooi in Hasselt beschreef Mathijs de doorsnee dartsfan al. Meestal de sportiviteit zelve, al zitten er altijd uitzonderingen bij die zich op een belangrijk moment in de wedstrijd laten horen. “Stel: het is 5-5 en je staat op een dubbel. Die mensen weten niet dat wij dan nog drie pijlen hebben om onze rekeningen te betalen”, zucht Huybrechts. “Ik ga nu niet zeggen dat wij arme sukkelaars zijn daar op dat podium, maar uiteindelijk spelen we wel voor prijzengeld. Ik denk altijd over die mensen die ‘boe!’ roepen: ik zal bij hen op het werk eens de hele tijd gaan roepen. Eens zien of zij hun werk nog goed zullen doen. Dat is jammer, maar het hoort bij topsport.”

“Ik zeg niet dat wij het atletisch figuur hebben van een voetballer, maar na een dag darten zijn wij echt wel stikkapot hoor”

“Als je bij voetbal een penalty neemt, proberen de supporters je ook af te leiden. Alleen hebben wij constant zo’n situaties waarbij we een penalty trappen. We staan alleen voor doel en soms leiden die zaken je dan af. Maar als je in een goede flow zit, hoor je dat bijna niet.”

‘Stikkapot’

“Je moet als professionele darter vooral mentaal sterk zijn”, gaat hij verder. “Als je tegenstander goed is, moet jij mentaal sterk genoeg zijn om daar over te gaan. Bij teamsporten heb je ploegmaten die je kunnen helpen wanneer het moeilijk gaat, maar bij ons is het één tegen één.”

“Mensen onderschatten darten als sport heel hard”, betreurt Kim. Het vele reizen en de lange dagen maken van het profdartersbestaan een uitputtingsslag. “Ze zien alleen de tv-toernooien, maar een vloertoernooi (waarin darters zonder fans het beste van hun kunnen laten zien, red.) begint al om negen uur en kan tot acht uur ’s avonds duren. Soms zelfs drie dagen na elkaar. Ook het concentratieaspect is zeer uitputtend en wordt vaak onderschat. Ik zeg niet dat wij het atletisch figuur van een voetballer of wielrenner hebben, maar na zo’n dag zijn we echt wel stikkapot hoor.”

De link met cafésport wordt nog snel gelegd. “Of ik dat jammer vind? Je wilt toch altijd wel een beetje erkenning voor wat je doet. Zeker in België. Als je hier zegt dat je een professionele darter bent, bekijken ze je alsof je heel veel tijd op café doorbrengt. Die tijd is al lang gepasseerd. Nu spelen wij in zalen van tienduizend man.”

Cadeautjes

Kim Huybrechts is op z’n 35ste in de lente van zijn carrière. “Darts is fysiek niet zo uitputtend, dus zolang de gezondheid het toelaat en de zin er is, kan je blijven doorgaan tot je zestigste of zeventigste”, concludeert hij. Vooralsnog staat de teller van grote toernooiwinsten op nul, maar daar komt nog verandering in wat hem betreft. “De dag dat ik er niet meer in geloof, is de dag dat ik een normale job zoek.”

Welke rol speelt familie in het verder verloop van zijn carrière? “Mijn dochter begint te beseffen dat ik vaker weg ben. Ik zeg altijd: ‘Papa gaat centjes verdienen voor jouw cadeautjes.’ Mijn vrouw begrijpt ook dat ik het voor een betere toekomst doe. Of ik deze periode extra geniet van mijn familie? Met momenten. (lacht) Ik ben het niet meer gewoon om zo lang thuis te zijn en ik denk dat mijn vrouw ook wel content zal zijn als de wedstrijden terug beginnen.”