“Football is a gentleman’s game played by hooligans, and rugby is a hooligan’s game played by gentlemen”, zo luidt een Engels gezegde. Dertig beren die tachtig minuten zonder enige bescherming vechten om een bal en daarna elkaar als vrienden in de armen vallen, dat is rugby. En dat is precies waarom ik het zo’n fascinerende sport vind. De interland tussen België en Spanje was dus de ideale gelegenheid voor een sfeerverslag.

Door MICHAËL CLAESSENS

Er is iets heel cathartisch aan kijken naar een sport waarin botten en nekwervels op het spel staan. Normaal doe ik dat op een klein scherm, maar ik wou al langer eens het schouwspel in het echt zien. Ik was dus zeer verheugd toen ik vernam dat onze Belgische rugbymannen, alias de Zwarte Duivels, een belangrijke match tegen Spanje speelden. Beide teams treden aan in de ‘Rugby Europe Championship’. Dat is een competitie die een trapje lager staat dan het prestigieuze Zeslandentoernooi met rugbygrootmachten Engeland, Ierland, Wales, Schotland, Frankrijk en Italië. Je kan dus zeggen dat België in de Europese tweede klasse speelt. De Duivels waren nog niet zeker van het behoud, dus de spanning was te snijden.

De zestiende man

Het was de eerste keer dat ik de Zwarte Duivels in het echt aan het werk ging zien en ik ging er van uit dat de opkomst wel zou meevallen. Een kapitale fout, zo bleek. Wie een kwartier voor het begin van de match dacht rustig een parkeerplaatsje te vinden vlakbij het stadion, waaronder ikzelf, was eraan voor de moeite. Het Fallonstadion in Sint-Lambrechts-Woluwe zat helemaal vol. Ploeterend door de modder belandde ik op een plekje op de verhoogde grasberm langs het veld. Ik heb al op comfortabelere plekken naar sportwedstrijden gekeken, maar de mobiele bar met extra koude pintjes maakte dat helemaal goed.

Het Fallonstadion is eigenlijk de thuisbasis van voetbalploeg Royal Léopold FC uit derde amateurklasse. In het bescheiden stadion was er dus plaats voor slechts 3000 fans, maar ze zorgden wel voor een sfeer die een grote arena waardig was. Bij elke Belgische rush, pass of tackle werd er gejuicht en geklapt. Tijdens penalty kicks, waarbij de bal tussen de twee grote palen getrapt wordt, klonk er dan weer een collectieve “ssst” om de kicker of trapper de volle concentratie te gunnen. Als voetbalsupporters de twaalfde man vormen, dan zijn rugbysupporters de zestiende man.

Hoewel rugby een boertige sport lijkt, is het toch een sport vol richtlijnen die je best onder de knie hebt voor je naar een match gaat kijken. De gesprekken rond mij bestonden dan ook vooral uit vrienden die elkaar de regels van het spel uitlegden: “Hoeveel punten was zo’n try nu weer waard?” Vijf om precies te zijn, meneer. Tijdens de match had ik trouwens mijn eigen experte: Amber, zelf rugbyspeelster bij het Brusselse BBRFC Celtic. Ze vulde de gaten in mijn rugbykennis op en vertelde me hoe lastig de opwarmingsoefeningen zijn die de wisselspelers, gedrapeerd in lange jassen die gestolen leken uit Zweinstein, voor onze ogen deden.

Thriller

Tijdens de rust ontmoeten we Faustine, een Engelse uit het rugbyteam van Amber. Ze werkt nu in België en begon hier vier jaar geleden rugby te spelen. Rugby kreeg ze met de paplepel mee en ze zou het wel zien zitten om haar kans nog eens te wagen in Engeland, het rugbyland bij uitstek. Ze houdt ervan om rugbymatchen te analyseren en haar analyse voor deze match is duidelijk: Spanje gaat winnen. Ze hebben meer kracht en meer snelheid dan de Zwarte Duivels.

De woorden van Faustine waren profetisch: na een thriller wonnen de Spanjaarden met 23-30. De Spanjaarden namen een blitzstart met twee penalty’s en een try. Wellicht fronsen sommigen onder u nu de wenkbrauwen. Tijd voor wat rugbyterminologie dus! Bij een penalty wordt vanuit een stilstaande fase de bal tussen de palen getrapt. Een penalty levert drie punten op. Een try is de belangrijkste manier om te scoren en is vijf punten waard. Een penalty wordt toegekend als de bal wordt neergedrukt in de zone achter de doelpalen van de tegenstander. Na een try krijg je nog een kans om twee extra punten te scoren met een zogenoemde conversion: een trap naar de goal vanop een punt op het speelveld dat in lijn ligt met het punt waar de try werd gescoord. Dat is een hele uitleg om te zeggen dat het plots 0-13 stond voor Spanje. (lees verder onder de video)

Vooral na de pauze kwamen de Duivels erdoor. Met twee tries met conversions en een penalty kwamen ze plots op voorsprong: 17-13. Met een dropgoal werd het zelfs 20-13. Een dropgoal is een kick tussen de palen tijdens het open spel. Spanje vond meteen de aansluiting met een nieuwe try. Zo gingen we met 20-18 richting een razend spannend slot. Uiteindelijk waren twee Spaanse tries diep in de slotfase, waarvan één na vermijdbaar balverlies, dodelijk. Belgische kicker Alan Williams kon het leed verzachten met een laatste penalty. Eindstand: 23-30. De Belgen verloren na een zeer verdienstelijke wedstrijd tegen de nummer 18 op de wereldranglijst.

De ontgoocheling vertaalde zich achteraf in een korte stroompanne. De supporters lieten het echter niet aan hun hart komen en dronken nog een pint of twee. Het rugbyfeest was immers nog lang niet gedaan, want de meerwaardezoeker kon nog terecht in de scrum bar om er te kijken naar de topper tussen Engeland en Wales. Met het betere stadionvoedsel in de maag, begon ik mijn lange tocht terug naar de auto.